Nieuws

Het verdwijnen van lange betaaltermijnen

21 juni 2017

Lange betaaltermijnen zijn voor de een zijn brood en voor de ander zijn dood. Voor de afnemer leiden lange betaaltermijnen tot een cashflowvoordeel, maar aan de andere kant komt de liquiditeitspositie van een leverancier of dienstverlener sterk onder druk te staan.
 
Onder andere MKB Nederland, ONL voor ondernemers en Aannemersfederatie Nederland Bouw hebben hierover aan de bel getrokken. Om eenzelfde reden heeft de EU, reeds in 2001, de “richtlijn (2011/7/EU) ter bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties” in het leven geroepen.
 
Huidige wet
 
Op 16 maart 2013 is voornoemde richtlijn geïmplementeerd in artikel 6:119a lid 5 van het Burgerlijk Wetboek.
Sindsdien moeten grote ondernemingen, non-profit organisaties en de overheid binnen 30 dagen hun rekeningen voldoen. Het is voor ondernemingen echter wel toegestaan om onder bepaalde voorwaarden betaaltermijnen af te spreken langer dan 30 dagen, met een maximum van 60 dagen. Er bestaat echter één uitzondering op deze maximale termijn. Indien uitdrukkelijk een langere termijn van betaling in de overeenkomst is opgenomen en deze niet kennelijk onbillijk is jegens de schuldeise, mag een betaaltermijn langer dan 60 dagen worden overeengekomen.
 
Deze uitzondering blijkt helaas in de praktijk de regel te zijn geworden. Betaaltermijnen kunnen met een beroep op de uitzonderingsbepaling eenvoudig worden opgerekt. Tot gevolg dat veel kleine leveranciers en dienstverleners in financiële problemen komen.

Nieuwe wet

Om die reden hebben Agnes Mulder (CDA) en Mei Li Vos (PvdA) een wetsvoorstel gedaan om onredelijke  betaaltermijnen tegen te gaan. Dit wetsvoorstel is een verdere uitwerking van de eerder genoemde Richtlijn 2011/7/EU.  De Eerste Kamer heeft recent het wetsvoorstel aangenomen en op 1 juli 2017 treedt de “Wet betaaltermijn 30 dagen” in werking.
Deze nieuwe wet  is van toepassing bij handelsrelaties tussen grote ondernemingen in de rol als afnemer en het midden- en kleinbedrijf (mkb) en zelfstandig ondernemers in de rol als leverancier of dienstverlener.
Vanaf 1 juli 2017 kunnen grote ondernemingen geen langere betaaltermijn dan 60 dagen overeenkomen met het mkb en zelfstandig ondernemers als leverancier of dienstverlener. Een contract waarin vanaf 1 juli 2017 wordt overeengekomen dat de betaaltermijn langer is dan 60 dagen is nietig. Hierdoor valt de betaaltermijn automatisch terug naar 30 dagen, net als in een situatie waarin geen bepaling is opgenomen over de betaaltermijn.
Indien een grote onderneming vervolgens alsnog later dan deze 30 dagen betaald, is de grote onderneming alsdan wettelijke handelsrente à 8% verschuldigd. Daarnaast kunnen de leveranciers en dienstverleners, tot vijf jaar na het ontstaan van de vordering, buitengerechtelijke incassokosten vorderen.
 
Consequenties

Voor uw huidige contracten heeft deze nieuwe wetgeving nog geen effect, maar contracten die opgemaakt worden vanaf 1 juli 2017 vallen wel onder deze wet. Hiervoor geldt geen overgangsrecht.
Voor bestaande overeenkomsten is een overgangsrecht opgenomen. Hiervoor geldt dat de huidige regeling tot één jaar na inwerkingtreding van de nieuwe regeling zal blijven gelden. Na het verstrijken van dat jaar zal ook ten aanzien van bestaande overeenkomsten de nieuwe bepalingen gelden.
Wij adviseren zowel de grote als de kleine ondernemingen om tijdig nieuwe en lopende contracten te laten controleren door een van onze specialisten. Zodat u door het verdwijnen van lange betaaltermijnen, niet voor verassingen komt te staan.
 

Het verdwijnen van lange betaaltermijnen

Nieuws - Archief